Ένα πρόσφατο σχόλιο του cyrusgeo ήθελε απάντηση, αλλά είπα να δώσω την πρέπουσα σημασία στην ερώτηση. Ουσιαστικά ρωτάει ‘γιατί Mac;’ Του φαίνονται ακριβοί, ‘ντάξει όμορφοι αλλά ποιός νοιάζεται, και δεν πολυχάβει τα περί σταθερότητας.
(Να ξεκαθαρίσω ότι δεν έχω πρόβλημα με το σχόλιο. Ξέρω πως νιώθεις, γιατί και ‘γω κάπως έτσι σκεφτόμουν πριν από όχι-και-τόσο-πολύ καιρό. Πλέον πιστεύω πάντως πως κάνεις, εσύ και όσοι άλλοι σκέφτονται παρομοίως, σημαντικά λάθη.)
Πρώτον ας κάνω εγώ λίγο αναδρομή στο παρελθόν.
Ο πρώτος μας ‘υπολογιστής’ ήταν ένα Atari 2600 το 1986, όταν ήμουν πέντε χρονών. Έπαιζε centipede, space invaders, και κάτι άλλα.
Ο πρώτος πραγματικός υπολογιστής μας ήταν ένας μεταχειρισμένος Macintosh Plus που πήραμε το 1989, με 4 αντί για τα κανονικά 1MB RAM. O κύριος που μας τον πούλησε μας τον έδωσε με δύο δισκοθήκες γεμάτες με δισκέττες με προγράμματα και παιχνίδια, μεταξύ άλλων και το Lode Runner. Γενικά παίζαμε με τον υπολογιστή, με τα προγράμματα. Πειραματιζόμασταν, ανοίγαμε πράγματα με hex editors, κάναμε αλλαγές, βλέπαμε αν και τι μπορούσαμε να αλλάξουμε χωρίς να κρασάρουμε το πρόγραμμα.
Το 1994, όταν πια ήμουν 13ων, κάναμε την πολυπόθητη αναβάθμιση σε Mac LC475. Ως τότε εγώ ήθελα να πάρουμε PC, γιατί και πολλά περισσότερα παιχνίδια θα έπαιζε, και θα μπορούσα να είμαι πλέον συμβατός με όλους μου τους φίλους. Ο πατέρας μας όμως δεν είχε όρεξη (κλασσικός γκατζετάκιας) και επέμενε σε Mac. Δεν το μετανιώσαμε πάντως. Ο LC475 μας χάρισε την ευκαιρία για το Marathon και τα sequels του.
Το πρώτο Marathon βγήκε το 1994, ένα χρόνο μετά το Doom — και ήταν σαφώς ανώτερο. Α ρε, PC-άδες τι χάνατε και δεν το ξέρατε. Μια από τις καλύτερες ιστορίες σε FPS ever, που όμοια της δε θα είχε το PC μέχρι το Half-life, το 1998. Πολύ ωραία γραφικά, ειδικά στο Marathon 2, το 1995. Multiplayer από το πρώτο, και όχι μόνο deathmatch — τα περισσότερα από τα multi modes του Halo τα είχε το Marathon σε κάποια πρώιμη μορφή: Kill the guy with the ball, Tag, King of the hill, Team Play, Cooperative Play. Dual wielding. Καταπληκτικά map making tools. For shame, PC developers, for shame. Και μας τη μπαίνατε κιόλας ότι δεν υπήρχε gaming στο Mac. Φυσικά, η αλήθεια είναι ότι δεν υπήρχε — εκτός από το φανταστικό Marathon, δεν υπήρχε και τίποτα άλλο ιδιαίτερα αξιόλογο, που να μην υπάρχει και σε PC.
(Μάρκο, πάρε Aleph One και δες εδώ. Καιρός να το κάνουμε back up, for prosperity.)
To Marathon μας χάρισε και κάτι ακόμα — το Bungie for Life, a.k.a. Bungie for Life or Until-Microsoft-Buys-Us. Βλέπετε, όταν βγήκε το Marathon Infinity, το οποίο ήταν σαν expansion pack στο Marathon 2, η Bungie έδωσε το map making tool της, και ανακοίνωσε ένα διαγωνισμό. Οι νικητές του διαγωνισμού θα κερδίζαν διάφορα ωραία πράγματα. Οι χάρτες τους θα βγαίναν στο ειδικό Marathon Trilogy Box Set που θα κυκλοφορούσε, και οι τρεις μεγάλοι νικητές (καλύτερο full conversion, solo scenario, multiplayer map) θα κερδίζαν το Bungie for Life — ό,τι είχε βγάλει ή θα έβγαζε ποτέ η Bungie, δωρεάν. Το Be Quick Or Be Dead (ναι, ακούγαμε πολύ Iron Maiden εκείνη την εποχή) κέρδισε best solo scenario. Αν δείτε κάποιον στην Αθήνα με old school Marathon Bungie T-shirts, πιθανότατα είμαστε εγώ ή ο Μάρκος. Δε νομίζω πως έπαιζαν πολλοί άλλοι Marathon τότε, ή θα καθόντουσαν ν’ αγοράσουν τις μπλούζες, LOL. Το BfL δυστυχώς τελείωσε λίγο πριν κυκλοφορήσει το Halo. Βλέπετε τη Bungie την αγόρασε η Microsoft, και το Halo έγινε το killer app του πρώτου Xbox. Πλέον, ούτε οι υπάλληλοι της Bungie όμως δεν το παίρναν δωρεάν. Για να πάρουν τα ίδια τους τα προϊόντα, έπρεπε να πάνε από το employee store στο campus του Redmond, και να τα αγοράσουνε με το employee discount τους. Όπως καταλαβαίνετε, κανείς δεν ήταν άγιος αρκετά για να ασχοληθεί και να πληρώσει από πάνω, οπότε bye-bye Bungie for Life. Τέσπα, το BfL είχε δημιουργήσει ένα άλλο πρόβλημα στην Mac-οσύνη μας — η Bungie είχε αρχίσει να βγάζει παιχνίδια και για PC ή μόνο για PC!
Εκείνα ήταν και τα χρόνια του Wild Wild Web, όταν ολόκληρες επιχειρήσεις είχαν μια κεντρική σελίδα, με ένα logo και λίγο contact information. Όταν δεν υπήρχαν ιδιαίτερα links, και πολλές φορές ‘ανακάλυπτες’ σελίδες από βιβλία, προϊόντα, και τα λοιπά. Όχι πως είχαν τίποτα χρήσιμο. Αλλά πήγαινες να τις δεις, γιατί δεν υπήρχαν και πολλά παραπάνω να κάνεις στον Ιστό. Φυσικά, όλα αυτά αλλάξαν γρήγορα-γρήγορα. Και το compatibility είχε αρχίσει να καίει. Δεν ήταν μόνο πως δεν υπήρχε πλέον λόγος να κάτσεις σε Mac για παιχνίδια — ούτε ένας λόγος δηλαδή. Ήταν και άλλα πράγματα. Μικρά cute προγραμματάκια, το ένα, το άλλο. Incompatibilities που εκνευρίζαν.
Ήταν και θέμα πειρατίας. Believe it or not, όπως συχνά συμβαίνει στην πλατφόρμα, οι Mac ήταν έτη φωτός μπροστά από το PC όσων αφορά την πειρατία. Συγκεκριμένα, υπήρχε ένα πρόγραμμα που λεγόταν Hotline, το οποίο ήταν αντίστοιχο του DC++. Δηλαδή persistent community servers, accounts, permissions, το ‘να και το άλλο. Πολύ καλό. Νομίζω πως είχαμε βρει ένα server στη Θεσσαλονίκη, πιθανώς στο AUTH. Θα σας γελάσω, δε θυμάμαι. Αυτό που θυμάμαι, είναι οι άπειρες κατσάδες από τους γονείς πως δεν έχουμε ποτέ τηλέφωνο (αχ, το αναλογικό), και πως ο Μάρκος κατάφερε να κατεβάσει ένα γίγα μέσα σε ένα χρόνο από δεκατεσσάρι μόντεμ! Χαρά στο κουράγιο του. Θυμάμαι θρυλικές μάχες στη Mac έκδοση του Warcraft II, του καλύτερου κατά πολύ παιχνιδιού στρατηγικής της εποχής του.
Αλλά όλα αυτά κάποτε τελειώσαν. Το πρόβλημα με την πειρατία στο Mac ήταν πως, όσο καλή και να ήταν η πλατφόρμα, πολύ απλά δεν υπήρχαν αρκετά πράγματα να κατεβάσεις. Αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα τουλάχιστον. Το να έχεις Mac έδινε πλέον την αίσθηση απομονομένου νησιού. Δεν ήταν μονάχα κάποια προγράμματα που σου λείπαν — ήταν η πλειάδα μικροεφαρμογών και αρχείων στο διαδίκτυο.
Και έτσι λοιπόν, προς το Μάϊο του 1997 νομίζω, πήραμε το πρώτο μας PC, και ο πρώτος υπολογιστής που στήσαμε μόνοι μας. (Φυσικά, με τη βοήθεια του —να το τονίσω— φανατικά anti-Mac τότε cosmix, ο οποίος ήταν ενθουσιασμένος που μας έκανε switchers.) Ήταν, αν θυμάμαι καλά, ένας Pentium MMX στα 200 MHz. Τότε φάνταζε τρελά δυνατός. Aχ, good times. Θυμάμαι ακόμα τα modem-to-modem matches Red Alert, Diablo, και φυσικά το υπέρτατο, το καλύτερο παιχνίδι στρατηγικής για υπολογιστή που έχει βγει ποτέ — το Starcraft. Θυμάμαι πως το κατέβασα από το Internet, χωρίς τις ταινίες, μια βδομάδα πριν κυκλοφορήσει στην Αμερική, σ’ ένα εξωτικό compression format που χρησιμοποιούσαν μόνο οι l33t πειρατές τότε — το rar. Ήταν μερικές βδομάδες πριν τις τελικές εξετάσεις του ΙΒ, οπότε κάθισα και το ξεζούμισα όσο πιο γρήγορα μπορούσα — δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολο, γιατί η καραχακαρισμένη έκδοση που είχα δεν είχε όλες τις πίστες. Εκείνο το καλοκαίρι, όταν ήμουν Αθήνα, την έβγαζα συχνά πυκνά στο Battle.net, με συμπαίκτη τον Baltar, από την Θεσσαλονίκη. Θρυλικές μάχες. Συνήθως παίζαμε 2on2, και ήμασταν αρκετά καλοί, αλλά τα πιο χαβαλετζίδικα ήταν 2on2on2on2 με shared control.
Τέλος πάντων, το post έχει ξεφύγει. Αρκεί να πω πως μέχρι πριν από ένα χρόνο, είχα μόνο PC. PC και πάλι PC, και δεν το ξανασκέφτηκα ποτέ. Ποιός θέλει ν’ ασχοληθεί με κάτι που είναι ασύμβατο, ακριβό, ανίσχυρο;
(Re-)Enter cosmix. Ο φανατίλας anti-Mac είχε πλέον μεταμορφωθεί σε φανατίλα Mac-ά. Windows ούτε να τα δει πλέον — μόνο Linux, Gentoo εκείνη την εποχή, και φυσικά Mac. Εκείνη την εποχή έκανε και η Apple —πλέον υπό Steve Jobs— μια από τις καλύτερες κινήσεις της. Άνοιξε τα Apple Stores. Είναι δύσκολο να σε πείσει κανείς πως κάτι είναι πραγματικά καλύτερο, μέχρι να το δοκιμάσεις ο ίδιος. Ε λοιπόν τα Apple Stores δε με πείσανε per se — δεν είναι ότι μπήκα μέσα, τα είδα, λιποθύμησα, και αγόρασα ένα μόλις συνήλθα. Αλλά σίγουρα με εντυπωσιάσαν αρκετά ώστε ν’ αρχίσω να το σκέφτομαι. Όχι να αγοράσω, αλλά το αν θα μπορούσα ποτέ να αγοράσω. Αν γίνει η αρχή, τότε μετά μπορείς να σκεφτείς και να ψάξεις και τα άλλα θέματα της επιλογής καλύτερα.
Εν τέλει δύο πράγματα με ωθήσαν στο να πάρω τον τωρινό μου PowerBook G4 12″. To πρώτο ήταν ότι ήθελα να μπορώ να δουλεύω στο γραφείο, αλλά ο ναζιστικός αγγλάρας που έχουμε για sysadmin μας απειλεί κάθε φορά που κάνουμε log in, με μεγάλα κόκκινα γράμματα, πως αν ινστολάρουμε οτιδήποτε στους υπολογιστές εκεί, θα μας κόψει το account πριν να πούμε ‘Freedom! Forever!’ Ο δεύτερος ήταν πως εκείνη την εποχή τελείωνε ένα project για το οποίο ήμουν RA (research assistant). Θα έπρεπε να με βάλουν και στο paper, αλλά τέλος πάντων, με πληρώσαν καλά, οπότε δε μπορώ να παραπονεθώ. Το αποκορύφωμα ήταν το τελευταίο payment — το grant από το οποίο με πληρώνανε τελείωνε χρονικά, οπότε μου σκάσαν $2500 μήπως και χρειαζόταν να κάνω τίποτα παραπάνω στο μέλλον. Δε χρειάστηκε, αλλά τα μισά λεφτά πήγαν από τον grant administrator, στο τραπεζικό μου λογαριασμό, στην Apple.
Οπότε here I am. Όχι ακριβώς switcher, γιατί ενάμιση μέτρο από τον PowerBook μου, από τον οποίο σας γράφω, είναι το τερατάκι μου, ένας desktop Athlon 64 3500+ 939pin που έφτιαξα κανά εξάμηνο πριν πάρω το Mac. Tycho and Durandal…
Οπότε δεν είμαι ούτε πλέον Switcher, ή re-switcher, αλλά, πως να το πω, dual user; Ή τουλάχιστον αυτό θα έλεγα πριν από μερικούς μήνες. Πλέον δεν είμαι τόσο σίγουρος. Τους τελευταίους μήνες τον desktop μου τον έχω ανοίξει ελάχιστα.
Ένας από τους λόγους που το Mac vs PC debate είναι διαφορετικό τώρα απ’ ό,τι παλιότερα, είναι η συμβατότητα. Πλεόν δεν υπάρχουν ασυμβατότητες. Μέχρι και Office υπάρχει για Mac, αν χρησιμοποιείτε τέτοια πράγματα. Πρακτικά τα πάντα, όλα τα είδη αρχείων, δουλεύουν σε Mac, και πολλές φορές μονάχα με freeware. Ας πούμε OpenOffice, Gimp, κτλ.
Έχετε shareware/freeware προγράμματα που χρησιμοποιείτε στο PC και φοβάστε πως δε θα υπάρχουν για Mac; Γυρνάμε (επιτέλους) στο σχόλιο του cyrusgeo. Μα φίλτατε νομίζεις ότι μόνο τα PC έχουν independent software development; Ρίξε μια ματιά στο Adium, στο Cyberduck, στο SubEthaEdit, στο TextMate, στο TeXShop, στο VLC. Ρίξε μια ματιά στα uploading tools του Flickr και δες ποια πλατφόρμα έχει τα περισσότερα (και καλύτερα). Το ότι οι υπολογιστές της Apple δεν έχουν αρκετό ή καλό shareware/freeware support είναι κλασσικός μύθος. Πολλά από τα προγράμματα που ανέφερα πιο πάνω είναι εξίσου καλά ή ακόμα και καλύτερα από τα αντίστοιχα που έχω βρει για PC. Αρκεί κανείς να ψάξει.
Τρεις πραγματικοί λόγοι υπάρχουν για να μη θέλει κανείς Mac.
- Παιχνίδια. Αν είστε gamer, και μόνο computer gamer, τότε την πατήσατε. Παιχνίδια υπάρχουν ελάχιστα, και σπανίως είναι σωστά optimized. Το PC παραμένει με τα χίλια η πλατφόρμα of choice. Αν δε μπορείτε να έχετε δύο υπολογιστές δηλαδή, και δε θέλετε να παίζετε σε κονσόλες, κρατήστε το PC σας.
- Επιστημονικά/proprietary προγράμματα. Πολύς κόσμος πρέπει να χρησιμοποιεί ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, για τη δουλειά του, το οποίο πολύ απλά δεν υπάρχει σε οτιδήποτε εκτός από Windows. Ε τότε sorry, αλλά την πατήσατε. (Εκτός φυσικά αν θέλετε να δώσετε κάποια λεφτά παραπάνω για VMware στους νέους Intel Mac — αν οι επιδόσεις δεν είναι τόσο σημαντικές δηλαδή.) Φυσικά, το dual use είναι πάλι επιλογή. Εγώ αυτό πάνω-κάτω κάνω.
- Είστε overclocker. Αν έχετε το ψώνιο του να φτιάχνετε τους δικούς σας υπολογιστές, του να τους πιέζετε, το ‘να και τ’ άλλο, τότε προφανώς πάλι οι Mac δεν είναι για σας. Διότι είναι έτοιμοι, δεν υποστηρίζουν overclocking, κτλ κτλ. Then again, μάλλον περνιέστε για l33t h4×0rz, οπότε τώρα με τους Intel Macs μπορείτε να ασχοληθείτε με το άλλο — το να τρέξετε Mac OS X σε non-Mac PCs.
Για όλους τους άλλους, πραγματικά δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος να μην πάρετε Mac στην επόμενη σας αγορά, είτε για replacement είτε για έξτρα υπολογιστή, ειδικά τώρα με τα Mac mini.
Για να επιστρέψω και πάλι στο αρχικό σχόλιο, οι Mac είναι πιο σταθεροί. Σε αυτό συμβάλουν δύο πράγματα.
Πρώτον, όπως αναφέρει ο cyrusgeo, πολλοί χρήστες Mac χρησιμοποιούν μόνο, ή τουλάχιστον ως επί το πλείστον, τα προγράμματα με τα οποία έρχεται ο υπολογιστής. Η διαφορά, θα σημειώσω, με τα Windows, είναι πως τα προγράμματα που έρχονται με τον υπολογιστή, είναι επαρκή.
- Ο archiver είναι καλός — στα Windows χρειάζεσαι winrar ή κάτι αντίστοιχο.
- O Safari είναι καλός — στα Windows χρειάζεσαι Firefox.
- Το Mail είναι καλό (αν και πλεόν εγώ πιστεύω πως όλοι θα έπρεπε απλώς να έχουμε Gmail) — το Outlook Express είναι για κλάμματα.
- Το Address Book και iCal είναι πάρα πολύ καλά και χρήσιμα — τα Windows δεν έχουν τίποτα αντίστοιχο.
- Το iTunes είναι πολύ καλό — στα Windows αναγκάζεσαι να βάλεις iTunes.
- To iChat είναι συμπαθές — το Windows Messenger οικτρό.
- Το iPhoto (ειδικά το 6) πολύ καλό — στα Windows τα βάζεις όλα με το χέρι.
- Θες να κάνεις άλλα πράγματα με τον υπολογιστή σου; Τα Mac έχουν το GarageBand, iDVD, iMovie HD, iWeb. Τα Windows δεν έχουν τίποτα.
Η δεύτερη λεπτομέρεια που συμβάλει στη σταθερότητα τους, είναι το σύστημα. Τα Windows έχουν το καταραμένο registry, και κάθε installation κάνει ένας θεός ξέρει τι στο σύστημα σου και στα προηγουμένως εγκατεστημένα προγράμματα. Στα Mac, όλα σχεδόν τα προγράμματα εγκαθιστώνται με drag and drop. Τα .app files είναι στην πραγματικότητα φάκελοι, και έχουν ό,τι χρειάζεται μέσα τους. Θες να σβήσεις ένα πρόγραμμα; Κυριολεκτικά το σβήνεις, και ό,τι είχε στον υπολογιστή σου εξαφανίζεται, χωρίς να έχει επηρεάσει οτιδήποτε άλλο. Γενικά, δε ξέρω αν έχω πείσει, αλλά είμαι πολύ προσεκτικός χρήστης. Ο desktop μου, από το τελευταίο format, δεν έχει απάνω παρά μόνο ό,τι είναι απολύτως αναγκαίο. Παρ’ όλ’ αυτά, μετά από μήνες, τα Windows αρχίζουν να νιώθουν πιο αργά. Άλλοι χρήστες, που δεν είναι όσο anal όσο εγώ, σίγουρα έχουν πολλά περισσότερα προβλήματα. Είναι γνωστό άλλωστε, μεταξύ power users, πως τα Windows ένα format το χρόνο το θέλουνε. Ε όχι. Αυτό είναι απλώς τρελά κακοσχεδιασμένο σύστημα. Στο OS X βάλε-βγάλε όσα προγράμματα shareware/freeware/l337ware θες, 99% δε θ’ αφήσουν τίποτα στο σύστημα σου. Ας ελπίσουμε πως τα Vista θα βελτιώσουν την κατάσταση.
Και κάτι ακόμα. Η ακρίβεια των Mac. Τώρα πλέον, που έχουν και επεξεργαστές Intel, είναι πιο εύκολες οι συγκρίσεις. Για να δούμε λοιπόν πως συγκρίνεται σε τιμή ο φθηνός MacBook Pro με τους πιο φθηνούς T- και X-series ThinkPad της IBM/Lenovo, με Core Duo.
- MacBook Pro 15.4” 1.83GHz $1,999
15.4-inch TFT display with 1440×900 resolution
1.83GHz Intel Core Duo
512MB (single SO-DIMM) 667MHz DDR2 SDRAM
80GB 5400rpm Serial ATA hard drive
Slot-load SuperDrive (DVD±RW/CD-RW)
ATI Mobility Radeon X1600 with 128MB GDDR3 memory - ThinkPad X60 $1499
12.1-inch TFT display with 1024×768 resolution
1.66GHz Intel Core Duo
512MB (single SO-DIMM) 667MHz DDR2 SDRAM
60GB 5400rpm Serial ATA hard drive
DVD-ROM (?)
Intel Graphics Media Accelerator 950 - ThinkPad T60 $1879
14.1-inch TFT display with 1024×768 resolution
1.83GHz Intel Core Duo
512MB (single SO-DIMM) 667MHz DDR2 SDRAM
60GB 5400rpm Serial ATA hard drive
CD-RW/DVD-ROM Combo
Intel Graphics Media Accelerator 950
Δεν προσπαθώ να σας πείσω πως οι Mac είναι φθηνοί ή οτιδήποτε τέτοιο — αλλά σίγουρα δεν είναι ακριβοί ή τουλάχιστον πανάκριβοι. Στα συγκεκριμένα συστήματα δε νομίζω πως υπάρχει αμφιβολία πως ο MacBook Pro τα αξίζει τα λεφτά του. Και φυσικά υπάρχουν συγκρίσεις με άλλα πιθανά laptop PC όπου το MacBook Pro θα φαίνεται σχετικά ακριβό. Το όλο θέμα είναι όμως πως βάζω στοίχημα πως θα είναι σχετικά ακριβό. Mη ξεχνάμε πως, εκτός από τα rev-one προϊόντα, γενικά οι φορητοί της Apple θεωρούνται από τους πιο καλοφτιαγμένους και ανθεκτικούς, μαζί με τους πρώην IBM-made ThinkPad. Και παίρνεις και το καλύτερο σύστημα.
Επιτρέψτε μου επίσης να διαφωνήσω με το ότι οι μη PowerMac Macs είναι ‘όμορφα παιχνίδια.’ Αφενός πλέον με τους Intel Mac, γλιτώνουμε και από αυτό το πρόβλημα. Όπως οι Mac-άδες μπορούσαν να λένε πως οι PowerPC ήταν πιο δυνατοί, έτσι και οι PC-άδες μπορούσαν να λένε πως όχι, βλακείες είναι. Ε λοιπόν τώρα όλοι έχουμε ακριβώς τους ίδιους υπολογιστές, και παίζει μόνο το σύστημα. Το αν είναι ακριβοί ή όχι μπορεί, όπως έδειξα πιο πάνω, να εξακριβωθεί. Εξάλλου, τι ακριβώς χρειάζεται ο υπολογιστής; Για να μιμηθώ λίγο τον Ed Stroligo, οι χρήστες που έχουν σημασία δεν είμαστε εγώ ή εσύ, αγαπητέ αναγνώστη, που έχει διαβάσει μέχρι αυτό το σημείο, και έχεις καταλάβει και περί τίνος μιλάω. Οι σημαντικοί χρήστες είναι η κυρά Κατίνα και ο Μπάμπης ο μανάβης. Οι απλοί, καθημερινοί χρήστες. Οι πολλοί. Και αυτοί αυτό που θέλουν είναι να διαβάζουν τα mail τους, να κάνουν browse το διαδίκτυο χωρίς πολύ spam, να βλέπουν τις φωτογραφίες τους. Δε θέλουνε πολλά. Ούτε από άποψη προγραμμάτων, ούτε από άποψη ισχύς. Για αυτόν τον χρήστη, το ακριβό Mac mini αυτή τη στιγμή είναι καταπληκτικός υπολογιστής.
Τέλος, μη ξεχνάμε και έναν από τους πρώτους λόγους που (ξανά-)έφερε πολύ και καλό κόσμο στον Mac, σαν τον φίλτατο cosmix. Το Mac OS X είναι χτισμένο πάνω σε Unix. In many ways, μπορεί να είναι το OS of choice του power user που έχει βαρεθεί την Άγρια Δύση των λειτουργικών. Γιατί υπάρχουν πολλοί που μπορεί να γουστάρουν να παίζουν, να πειραματίζονται, να φτιάχνουν, και έτσι να τους αρέσει η ελευθερία που τους δίνει το Linux. Όμως κουράζονται κιόλας να πρέπει να ψάχνονται συνέχεια, να μη δουλεύουν τόσα πράγματα, κτλ κτλ. Τουλάχιστον, να μην επικρατεί κάτι τέτοιο σε όλους τους τους υπολογιστές. Για τέτοιο κόσμο, το Mac OS X είναι μια όμορφη όαση. Και τέτοιος κόσμος είναι που βελτιώνει και την πλατφόρμα με ένα σωρό πρωτοβουλίες.
Γι’ αυτό λοιπόν. Αν δεν καταλαβαίνετε ‘Γιατί Mac;’, τότε ψάξτε το. Μπορεί αυτά που θα ανακαλύψετε να σας εκπλήξουν.
Πλήρης άποψη και σεβαστή — υποκλίνομαι.
Έτσι κι αλλιώς σκεπτόμουν να δοκιμάσω το Mac Mini, αλλά αυτό σημαίνει γύρω στο χιλιάρικο (είναι κι η οθόνη) και πολλές ώρες ενασχόλησης — και μου λείπουν και τα δυο τελευταίως…
Πάντως εξακολουθώ να μην έχω πρόβλημα με τα xp — θέλουν δουλειά, βέβαια, για να δουλέψουν καλά, αλλά τελικά δουλεύουν καλά — καμμιά σχέση με τα εφιαλτικά Millenium. Και το “ετήσιο format” μπορεί κάλλιστα να αποφευχθεί με τη συχνή χρήση εργαλείων συντήρησης — και αν αφήνεις το μηχάνημα ήσυχο και δεν το “πρήζεις” με τα συνεχή βάλε-βγάλε.
Τι να πω; ‘Ισως να έχω καταντήσει σαν εκείνους τους παλιούς κατόχους Alfa Romeo που χαίρονταν να ασχολούνται με τις ιδιοτροπίες του αυτοκινήτου τους…
Ωραίο ποστ, αν και μεγάλο ευκολοδιάβαστο!
Ρε θυμάσαι τότε που παίζαμε Diablo με modem to modem σύνδεση μέχρι τις 7 το πρωί! Θυμάμαι που ξύπναγε ο πατέρας μου να πάει στην δουλεία και αγανακτούσε που με έβλεπε μπροστά στο pc!
Στο θέμα μας τώρα. Θα συμφωνήσω γενικά μαζί σου. Το πρόβλημα νομίζω πως είναι περισσότερο στην ιδέα, ψυχολογικό δηλ. Τι θα κάνω χωρίς τα windows μου στα οποία λύνω και δένω τα ξέρω από έξω και ανακατωτά κτλ κτλ
Για αυτό, επειδή νομίζω για αρχή όταν κάνεις την μετάβαση πρέπει να έχεις και ένα σύστημα με windows το ζήτημα είναι και οικονομικό. Πρέπει να έχεις δύο pc, και αν θες στην αρχή να κάνεις 100% τη δουλειά σου πρέπει το pcaki να μην είναι και τόσο απαρχαιωμένο.
Όπως και να έχει πάντως πιστεύω πως οι Mac θα αρχίσουν να επιλέγονται από όλο ένα και περισσότερους απλούς χρήστες στο μέλλον.
Πολύ ωραία παρουσίαση των πραγμάτων.
Το μόνο για το οποίο έχω τις αμφιβολίες μου, είναι εκεί που αναφέρεσαι στην υιοθέτηση του Mac από τους “απλούς, καθημερινούς χρήστες”. Πόσο μάλλον στην Ελλάδα, όπου τα “επώνυμα” PCs έχουν πολύ μικρό market share. Η διαφορά τιμής είναι πολύ μεγάλη.
Άλλωστε και η ίδια η Apple το κατάλαβε πολύ νωρίς, γιαυτό και το motto της ήταν “think different”.
Νομίζω ότι το ισχυρό σημείο του Mac επί σειρά ετών (μέχρι τα μέσα-τέλη της δεκαετιας του 1990) ήταν τα “killer apps” που είχε, όπως το Photoshop και το Suite tης Adobe (Illustrator κλπ), σε συνδυασμό με fonts (Type1 & TT). Τα Mac τότε ήταν cash-machines για γραφίστες, όταν το PC είχε το τρισάθλιο CorelDraw.
Προσωπικά, μ’αρέσει η ελευθερία που μου δίνει το Unix (Linux/FreeBSD) σε PC hardware.
Πολυ ωραίο πόστ!
Είμαι ενας απο τους…σε ΄λίγο switchers και νομίζω οτι αξίζει τον κόπο!
Εγώ πάλι όχι. Εγώ θέλω την άνεση του πι-σι μου που ξέρω τα πάντα που βρίσκονται και δεν έχω καμία όρεξη να κάτσω να μάθω πως λειτουργει το ένα και το άλλο στον μακ. Γενικά συμφωνώ με όσα έλεγε στο κόμεντ του ο cyrusgeo. Είμαι και γιατρός πανάθεμά με, εξ’ορισμού δεν πρέπει να ξέρω που μου παν τα τέσσερα. Και αυτά που ξέρω καλά είναι!
Κωστή καλημέρα και εύγε για το πενταξεκάθαρο post (με την ευκαιρία, μπράβο και στα παιδιά που σχολίασαν μέχρι τώρα και την κόσμια εμφάνισή τους - είναι τόσο κουραστικό το ασταμάτητο βρισίδι στην ελληνική μπλοκγόφαιρα!).
Μού αρέσει πολύ να σκαλίζω τις μηχανές, αλλά για να πηγαίνω στη δουλειά, θέλω ένα αμαξάκι clean, που να το συντηρεί η αντιπροσωπεία. Δεν έχω καμιά όρεξη να λαδώνομαι κάθε πρωΐ, για το χόμπυ. Ετσι βλέπω και το μέσο χρήστη του computer. Αυτός που πειράζει τη μηχανή του, στατιστικά, είναι περιθωριακός! Είτε Πισάς είναι είτε Μακάς. Το ότι τον βλέπεις συνέχεια, στα BBS τότε, στα fora χτες ή στα blogs σήμερα, είναι γιατί κι αυτά ακόμη είναι περιθωριακά φαινόμενα, επανδρωμένα μόνο από Power Users. Λογική συνέπεια λοιπόν.
Θέλω να προσθέσω μια μικρή πληροφορία (ας πούμε διόρθωση), σχετικά με το overclocking. Γίνεται και παραγίνεται στο PowerPc Mac. Παραθέτω εδώ τη διεύθυνση του Lionel, του Πάπα του σπορ αυτού. Το site του λέγεται MacBidouille, ας πούμε
“Μακ Κατσαβιδάκιας”. Είναι στα γαλλικά, αλλά έχει και αγγλική βερσιόν στο Hardmac. Κάνε ένα search “overclocking” και θα εκπλαγείς με το τι σκαρώνει αυτός και η παρέα του!
Και πάλι μπράβο για την καλή δουλειά σου!
Φ.
Εγώ να υπενθυμίσω πως στην τιμή του MacBook Pro πρέπει να υπολογίζει κανείς την ενσωματωμένη iSight και το remote control.
\beginquote
Τέλος, μη ξεχνάμε και έναν από τους πρώτους λόγους που (ξανά-)έφερε πολύ και καλό κόσμο στον Mac, σαν τον φίλτατο cosmix. Το Mac OS X είναι χτισμένο πάνω σε Unix
\endquote
Λάθος. Το MacOs δεν είναι κτισμένο πάνω σε Unix. Είναι κτισμένο πάνω στο bsd και συγκεκριμένα στο FreeBSD 5.0 με Mach 3.0 πυρήνα, που εάν δεν κάνω λάθος είναι της αρχιτεκτονικής Microkernel
\beqinquote
Έχετε shareware/freeware προγράμματα που χρησιμοποιείτε στο PC και φοβάστε πως δε θα υπάρχουν για Mac;
\endquote
Φυσικά υπάρχουν shareware προγράμματα και για τις δυο πλατφόρμες, όμως η ερώτηση είναι απλή. Σε ποιά πλατφόρμα βρίσκω τα περισσότερα, άρα υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να βρω ακριβώς αυτό που θέλω; Στον Mac, που έχει το 3% της αγοράς ή στα windows που έχουν το υπόλοιπο 97?Απλή οικονομική λογική χρειάζεται.
Τέλος θα κλείσω με μια ερώτηση. Κάποιος που έχει αγοράσει mac και φυσικά τον έχει χρυσοπληρώσει 1700 ευρώ, ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟ ΜΕΝΑ, που αυτή την στιγμή το ταπεινό μου pc αξίζει περίπου 500 ευρώ. (Athlon 2,2+,ATI 9100)
Hello,
Nice post. Αν και δεν το πιάνεις από την οπτική γωνία που θα το έπιανα εγώ το θέμα.. έπειτα εσύ δεν είσαι εγώ οπότε .. it’s fine. Μερικές επισημάνσεις πριν..
Συγκρίνεις έναν account provider με ένα email client ή εγώ κατάλαβα λάθος?
Δεν είναι αλήθεια αυτό. Πολλές φορές γίνονται καταχωρήσεις σε άλλους καταλόγους πέραν του Applications, όπως π.χ. στο /Library ή /User/XXX/Library οι οποίες πρέπει να γίνουν remove manually.
ο istikoglou ανέφερε:
Σωστό αυτό για τον Microkernel σε αντίθεση με το Linux και το γνωστό debate του Linus με τον Tanenbaum ;-). Ας μη είμαστε ηλίθιοι όμως.. from wikipedia:
“[..] Berkeley Software Distribution (BSD, sometimes called Berkeley Unix) is the Unix derivative distributed by the University of California, Berkeley starting in the 1970s. The name is also used collectively for the modern descendants of these distributions. [..]”
Οπότε ο αρθρογράφος σωστά είπε πως είναι Unix based. (Τώρα αν θέλεις να αναλύσουμε της διαφορές που είχε το πρώτο UNIX της AT&T από το 1BSD σε άλλο post :P )
Είχα γράψει παλαιότερα ένα post για την Apple στο οποίο αναλύω τις σκέψεις μου για την εταιρίας αυτήν.
Λοιπόν είναι αστείο, έχει δει κάνεις από εσάς το keynote της Apple του 1997 & την ταινία “The hackers of Silicon Valley” ? Εγώ πρώτα είδα την ταινία, μετά από χρόνια έτυχε να δω το keynote.. και είδα και το τελευταίο keynote.. το 1997 μπαίνει και πάλι ο Steve Jobs στην Apple (τα γράφω κι ανατριχιάζω), ο Kostis απογοητευμένος αλλάζει από Apple σε PC. Η Apple βάζει τον Internet Exploder για default browser. Ο Steve Jobs χαράζει νέες κατευθήνσεις.. και να μετά από σχεδόν 8 χρόνια που το OSX αρχίζει να πουλάει ακόμη και στην Ελλάδα. Κι όχι μόνο σε power users.
Ο Kostis ξαναπαίρνει Mac και δεν το μετανιώνει… η Microsoft δηλώνει ότι δεν θα βγάλει πλέον άλλη έκδοση του IE για Mac γιατί.. το Safari υπερκαλύπτει τους Mac Users :-). Καλό το word, που να δοκιμάσετε το pages … απλό straight forward.. τα πάντα drug n drop, ready to play :-). Computer για ηλίθιος του Mac.
Κι όμως computer και για πολύ προχωρημένους με projects όπως το … xcode .. και tools όπως, bash, gnu-utils… python, perl pre-installed.. etc. etc. etc.
Όσο για τα προγράμματα freeware που είπε κάποιος.. μια λεξούλα μόνο darwinports & freshmeat :-)
Όταν τα windows εν έτη 2005 είναι πιο πίσω (με αυτό το μερίδιο αγοράς που ανέφερε ο istikogloy) από Gentoo & Mac σε συστήματα διαχείρησης πακέτων ε τι άλλο να πω.. τώρα που πήραν τον DRobbins ίσως τους μάθει κάποια πράγματα .. τι εννοώ?
OSX atma ~ $ port search nmap
NmapFE aqua/NmapFE @0.85 Cocoa frontend for the popular nmap port-scanning software.
nmap net/nmap @4.00 Port scanning utility for large networks
OSX atma ~$ port install nmap
1 εντολή και κάνει install αυτόματα το πρόγραμμα που θέλω.. όχι τρέχα, ψάξε κατέβασε.. τρέξε.. κι αν θέλω GUI? Να κόψω τις φλέβες μου?
WindowsXP sucks. Ούτε καν journaled filesystem δεν έχουν ρε παιδιά τι συζητάμε, κάθε abnormal shutdown είναι κίνδυνος θάνατος.
:-)
shit ξέχασα ένα κάπου ;P
Πριν από αρκετά χρόνια (το 1998 για την ακρίβεια) ο βασικός προγραμματιστής της unix έκδοσης του netscape navigator, Jamie Zawinski, έγραψε:
Linux is only free is your time has no value.
Αυτός χρησιμοποιούσε IRIX. Συμπτωματικά το ‘98 ήταν και η πρώτη χρονιά που εγκατέστησα λίνουξ στον υπολογιστή μου. Δύο χρόνια μετά ήταν το βασικό μου λειτουργικό και ακόμη παραμένει βασική πλατφόρμα που έχω εγκατεστημένη σε κάποια μηχανήματά μου, και αρκετούς διακομιστές. Δυστυχώς σήμερα η παραπάνω φράση δεν ισχύει αλλά μια παράφραση της είναι ολοένα και πιο έγκυρη:
Windows is only good if your time and money have no value.
Γιατί λέω ‘δυστυχώς’. Διότι το 90% των χρηστών είναι ακόμη εγκλωβισμένοι στο σύμπαν της ακριβής μετριότητος που επιβάλλει η μικρομαλακή.
Το όλο ζήτημα με τους μάκιντος είναι η καθαρότητα και η απόλαυση της χρήσης τους, τόσο σε αυτούς που δε γνωρίζουν και δε θέλουν να γνωρίζουν πως δουλεύει ένας υπολογιστής και όλες τις βαρετές λεπτομέρειες όπως spyware, adware, rootkits, exploits, virii, trojan horses, blue screens of death, dll hell, hotfixes, service packs, registry corruption, ετήσιο format, software bloat, όσο και σε αυτούς που έχουν περάσει από πληθώρα unix compatible λειτουργικά (για να χρησιμοποιούμε σωστούς όρους, ναι Ιστίκογλου το OS X έιναι όσο ‘UNIX compatible’ όσο το linux) και σχεδόν όλες τις εκδόσεις των παραθύρων και θέλουν απλά να κάνουν τη δουλειά τους (ή να διασκεδάσουν) χρησιμοποιώντας έναν υπολογιστή (και το συνοδέυον λογισμικό) που πραγματικά έχει φτιαχθεί με μεράκι.
Η απλή οικονομική λογική (ή έλλειψη αυτής) είναι ακριβώς ότι δε χρειάζεται. Είναι απίστευτο το πόσα και (προ πάντων) πόσο ποιοτικά προγράμματα βρίσκει κανείς για τον μάκιντος, όμοια των οποίων δεν βρίσκεις για καμία άλλη πλατφόρμα. Και δεν είναι απλώς το οτι η Apple έχει δημιουργήσει μια καταπληκτική ατμόσφαιρα με το ίδιο το λειτουργικό της, ούτε ότι δίνει IDE και compiler μαζί με κάθε υπολογιστή (και δωρεάν από το διαδίκτυο). Δεν είναι οτι έχει αρκετά αναλυτικά Human Interface Guidelines (τα οποία η ίδια παραβιάζει με τη παραμικρή ευκαιρία!), ούτε οτι ένα πολύ μεγάλο μέρος POSIX compliant κώδικα από linux, *BSD, ΑΙΧ ή IRIX μπορεί να γίνει πόρτ πολύ εύκολα και να ‘φορέσει’ ένα Aqua GUI (βλ. Objective-C++, Cocoa). Είναι το οτι οι άνθρωποι που γράφουν μια εφαρμογή (ή αν θές εφαρμογούλα) για το Mac OS X κατα 99% είναι άνθρωποι που αφ’ενός έχουν γούστο, ικανότητες και πολύ πολύ μεράκι και θα προσέξουν ωστε η εφαρμογή αυτή να προσφέρει μια εμπειρία αντάξια με αυτή της πλατφόρμας. Δεν είναι λοιπόν απλώς το ζήτημα αν υπάρχουν 1200 ή 5 προγράμματα για κάποια χρήση. Είναι και το πόσο καλά και πόσο ευχάριστα είναι στη χρήση τους. Και εκεί νομίζω πως το θέμα είναι σαφώς υπερ του μακιντος. Μακράν.
Το Μac OS X είναι για μένα η εκπλήρωση ενός αποθημένου. Από μικρό παιδί προγραμματίζω και χρησιμοποιώ υπολογιστές. Από τον BBC Micro σε DOS σε Windows, από τα Windows σε Solaris/*BSD/GNU linux και πλέον εδώ και 4 χρόνια (όσον αφορά την πλατφόρμα που χρησιμοποιώ άμεσα, το desktop μου, στο OS X. Μέχρι να καταλήξω πάντα έμενα με ένα όνειρο: το να βλέπω την επαφή μου με τον υπολογιστή να προχωρά, να βελτιώνεται, να εξελίσσεται.
Είδα τη Μicrosoft, ως τον ‘σωτήρα’ των PC όταν ακόμη η αγορά των Windows ήταν ελάχιστη. Και μετά από δέκα χρόνια με απογοήτευσε. Γιατί; Γιατί μια εταιρία του μεγέθους της Microsoft δε νοείται να βγάζει προϊόντα ΤΟΣΟ κακοφτιαγμένα όσο το λογισμικό που βγαίνει από εκεί μέσα. Γιατί δε νοείται να κάνει τόσα λίγα μέσα σε τόσο πολύ χρόνο με τόσους πόρους (ανθρώπινους και υλικούς).
Είδα το χάος του λίνουξ που ναι μεν δημοκρατικό, είναι ιδιαίτερα αργό και αντιπαραγωγικό.
Και μετά είδα το OS X και την Apple. Μια πλατφόρμα σε εμβρυακό στάδιο (το 2002) που μέσα σε 4 χρόνια έχει ξεπεράσει τις προσδοκίες μου και έχει παράγει τόσο έργο όσο δεν παρήχθη μέσα σε 10 χρόνια στον ‘γολιάθ’: με το υψηλό της επίπεδο, με την ταχύτατη εξέλιξη της, με τις γερές, αρχιτεκτονικά, δομές της, με τον πλούτο και την ομορφιά της (τεχνική και αισθητική). Για μένα το OS X είναι το όνειρο κάθε power user και συνάμα (πλέον) κάθε απλού χρήστη που απλά θέλει να κάνει τη δουλειά του και αγαπά τους υπολογιστές.
Και γι’αυτό διατίθεμαι να πληρώσω κάτι παραπάνω. Η χαρά, η παραγωγικότητα, η καθημερινή εμπειρία της χρήσης του OS X για μένα αξίζει με το παραπάνω τα χρήματα που κοστίζει ένας μακ. Σε απάντηση σχετικά με το τι μπορεί να κάνει παραπάνω ένας χρήστης μακ από έναν χρήση πι-σι, μάλλον θα έλεγα πως χοντρικά πάνω κάτω τα ίδια. Μόνον που ο πρώτος θα χαίρεται και θα απολαμβάνει τη χρήση του υπολογιστή του ενώ δεν έιμαι και τόσο σίγουρος για τον δεύτερο.
Ιδανικά θα ήθελα το λίνουξ να φτάσει εκεί γιατί ιδεολογικά συμπλέω με τις ιδέες του ανοιχτού λογισμικού. Όμως αυτό δε συμβαίνει και δε θα συμβάινει για πολύ καιρό, μέχρις ότου το λίνουξ πάψει να είναι μια ιδέα και μια κοινωνική προσπάθεια και καταλήξει ένα προϊόν παρόμοιο με το unix, αναπτυσσόμενο κατα κόρον από εταιρίες — μόνον που ο κώδικας θα είναι διαθέσιμος. Εκεί που οδεύει δηλαδή.
Με δεδομένα τα παραπάνω θα ήθελα να ξεκαθαρίσω κάτι. Το OS X δεν είναι άψογο, τέλειο ή δίχως προβλήματα. Ούτε είμαι φανατικός μακάς (όπως γράφει ο Κωστής). Έχωντας περάσει χιλιάδες ώρες μπροστά από υπολογιστές, και θυσιάσει μεγάλο μέρος της ζωής μου για και, μπροστά από, αυτούς, και επειδή περνώ πάνω από 12 ώρες την ημέρα μπροστά από οθόνες, απαιτώ το καλύτερο για μένα. Χρησιμοποιώ λοιπόν OS X ακριβώς επειδή πιστεύω πως σήμερα είναι ό,τι καλύτερο υπάρχει. Αν αύριο η Microsoft ή η Novell ή η Redhat ή η ΜπάμπηςSoft βγάλει κάτι καλύτερο, θα είμαι ο πρώτος που θα το εξυμνήσει.
Τώρα μερικές παρατηρήσεις. Atma, συγκρίνει το Apple Mail με το Outlook Express, δυο email clients bundled με το κάθε λειτουργικό. Το NTFS είναι journalled, στο επίπεδο file system και όχι αρχείου, και κατα συνέπεια ιδιαίτερα πρωτόγονο και σαφώς κατώτερο από άλλα συστήματα αρχείων, όπως π.χ. .χμμμ…. όλα τα σύγχρονα journalled συστήματα αρχείων σε *nixοειδή (Reiser3, Reiser4, XFS, ext3 κλπ) και προφανώς το HFS+ Journalled. Σχετικά με τα κατάλοιπα εφαρμογών στο OS X ισχύει και είναι ένα από τα σημεία που ακόμη δεν είναι απολύτως ώριμα θα έλεγα, αν και στις περισσότερες περιπτώσεις τα κατάλοιπα περιορίζονται σε cache ή/και σε xml preference files, τα οποία δεν έχουν κάποια επίπτωση στο σύστημα (πέραν από την κατάληψη χώρου). Σχετικά με τα killer apps η Apple είχε απλά εγκατεστημένη βάση από τα 80ς και όχι killer apps. Το Photoshop υπάρχει για PC από τις αρχές του ‘90 (η έκδοση 2.5 σε Windows 3.1(1), 1992). Dimitris, εύστοχη η παρατήρηση για την Ελλάδα, κυρίως λόγω των κάκιστων εισαγωγέων (Rainbow και λοιποί κύριοι) που έχουν, με τις απαράδεκτες τιμές, στοκ και εξυπηρέτησή τους καταρρακώσει την πλατφόρμα στη χώρα μας
Τέλος μια σημέιωση: Ιστίκογλου, επειδή έχω παρατηρήσει πως το κάνεις συχνά (παρ’όλο που υπάρχει και σημείωση ακριβώς πάνω από τον χώρο εισόδου σχολίων) δε χρησιμοποιούμε markup του TeX εδώ, αλλά το tag <blockquote> για παράθεση.
NOTE: Παρά το τεράστιο post του Cosmix το διαβάζω με ευχαρίστηση, απλώς θα κάνω quoting όπως διαβάζω :P
Cosmix said:
Εγώ το άκουσα στο IRC από έναν φίλο.. αρκετά χωμένο κιόλας μέλος των s0ftpj. Ήταν τα πρώτα βήματα με Linux και με βοήθησε πολύ :-)
Cosmix said:
Yeah. Το έχω δει να αναφέρεται ως pseudo-journaled εκεί πάτησα και το ανέφερα. Τα specs τα είχα διαβάσει πολύ παλιά όταν έψαχνα τις filesystem να βάλω στον Linux server.
Cosmix said:
Σίγουρα έτσι είναι, αλλά το ίδιο ισχύει και στα Windows XP. Επειδή ο Κωστής το αναφέρει σαν “υπέρ” δεν θα ήθελα κάποιος να το πάρει τις μετρητοίς…
Και τώρα πες μου πως έγραψες _ _ καθαρά χωρίς να το δει σαν tag ο browser μου?
:-)
p.s. Plz install a preview plugin :P
sorry, πάλι γαμήθηκε ο δίας.. ένα /blockquote :-( …
Χαχαχα, μην ανησυχείς άτμα, θα το φτιάξω… και θα κοιτάξουμε για κανά preview αν είναι. Αλλά τώρα gotta run!
>> Κωστή: περιεκτικό και νηφάλιο το ποστ. Ας τελειώνουμε με το ξεπερασμένο ντιμπέιτ ΠιΣι εναντίον Μακ. Το ερώτημα είναι ποιο σύστημα κάνει τη δουλειά μας και τη ζωή μας καλύτερη… Μπράβο!
Συμφωνώ ιδιαιτέρως με την πρόταση ότι το Μακ σημερα είναι το -σχεδόν…- ιδανικό μηχανάκι για τον οικιακό χρήστη.
>> Cosmix: Είσαι ο Δημοσθένης που έστησε το “δημοψήφισμα” για τα ελληνικά στα Μακ προ ετών; Ημουν τότε αντιπροεδρος στο HelMUG…
Nice to see U!
-nikoxy
Nαι, αυτός είμαι. Νice to see you too.